در جایی که بیش از اندازه در مقابل چشمهای ما قرار دارد ، جایی که حتی از روی هواپیما هم قابل مشاهده بر روی تهران است ، بزرگترین تخلف اداری، سالهاست که در حال انجام است به طوری که معیشت 12 هزار کارمند و خانواده های آنها با آن دست به گریبان است ، اما ... . می گویند وقتی چیزی بیشتر از اندازه به چشمانتان نزدیک شود ، آنرا نمی بینید!به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتدال ،سیستم مدیریتی غلط و ناکارآمد سازمان صدا و سیما ، با عملکرد فاجعه بار در حوزه مدیریت منابع انسانی و امور اداری ، تراژدی غم انگیزی را رغم زده است. جالب آنجاست که در طول سالیان گذشته ، بارها احتمال کاندیداتوری رییس این سازمان ، برای انتخابات ریاست جمهوری به گوش می رسد، و این در حالیست که مدیر این سازمان ، در 5 سال از مدیریت خویش بر این مجموعه ، نه تنها از ابعاد این فاجعه نکاسته، بلکه این مشکل در زمان مدیریت وی ، به مساله ای تقریبا لاینحل بدل گردیده است. بنا بر این گزارش ، قریب به 12 هزار نفر در بخش های مختلف صدا و سیما ، بدون هیچ گونه رابطه استخدامی، بیمه ، مزایا و حقوق مشخص، مشغول به کار هستند. البته صدا و سیما از تعداد بسیار زیادی نیروی رسمی هم استفاده می کند ، اما غالب این نیروها در بخش های اداری و ستادی این سازمان مشغول به کارند و حقوق و مزایایی معادل کارمندان رسمی دولت دارند. واژه ابداعی مدیران صدا و سیما، برای بهره کشی از کارکنانی که حتی یک برگ قرارداد نیز در اختیار آنها قرار نمی گیرد، واژه «نیروی برنامه ای» می باشد. «برنامه ای» های صدا و سیما از هرگونه حقی محرومند . بر روی کارت شناسایی این نیروهای زحمت کش ، با فونت بسیار درشت و رنگ قرمز ، درج شده است: «فاقد رابطه استخدامی»! ، «فقط مخصوص تردد»! «برنامه ای» ها تمامی مراحل طاقت فرسای گزینش ، حراست و... را طی کرده اند ، اما اگر بعد از سالها کار ، در جای دیگری کاری بیابند ، سازمان مفخم صدا و سیما ، حتی برگه ای مبنی بر سابقه ی کار نیز به آنها نمی دهد. «برنامه ای» ها که بعضا از 5 تا 15 سال سابقه خدمت روزانه و بدون انقطاع در صدا و سیما را دارند ، با ساعات کاری تقریبا دو برابر نیروهای رسمی این سازمان ، اشتغال در شیفتهای شبانه و روزهای تعطیل و به کارگیری در قسمتهایی که کارهایی سخت، فرسایشی و خطرناک دارد ، حقوقی کمتر از یک سوم نیروهای رسمی دریافت می کنند و هیچ گونه پایه حقوقی نیز ندارند، و صد البته چیزی به نام هرگونه «مرخصی» نیز واژه ای غریب برای این کارمندان است. «برنامه ای» ها که بخش اعظم برنامه سازی و کارهای تولیدی صدا و سیما را در معاونت سیما ، معاونت صدا ، معاونت سیاسی و بخش های خبری را بر عهده دارند ، هیچکدام از فردای خود خبری ندارد ، مدیر بخواهد فردا هم سر کار هستند و اگر مدیر نخواهد ، فردایی در کار نیست . همه اینها درحالی ست که این روزها حتی یک کارگاه کابینت سازی با 5 کارمند ، در صورت خودداری از بیمه کارکنان خود با خطر تعطیلی و جریمه های سنگین روبروست ، اما 12 هزار «برنامه ای»، بعضا از جوانی در صدا و سیما مشغول به کارند ، در این مدت ازدواج کرده اند ، بچه دار شده اند ، برخی پیر شده اند ، اما سازمان معظم صدا و سیما ، یک روز هم سابقه بیمه برای آنها رد کرده است و از هیچ گونه خدمات درمانی و بیمه ای نیز برخوردار نیستند. سازمانهای عظیم نظارتی کشور ، دستگاه قضایی، سازمان بازرسی و  دیگر سازمانهای نظارتی در کشور هم که همیشه کارهای مهم دیگری برای انجام دادن ، دارند و استعمار گسترده کارکنان در سازمانی به گستره ی صدا و سیما ، امر چندان مهمی به نظر نمی رسد! کمیسیون اصل 90 مجلس شورای اسلامی هم که همیشه امور مهمتری برای پرداختن دارد. امکانات عظیم صدا و سیما ، مرکز بهداشت مجهز صدا و سیما ، مجتمع های بزرگ سیاحتی در سراسر کشور نظیر زیبا کنار و مشهد ، مجتمع های ورزشی صدا و سیما و ... ؛ هیچکدام به این کارمندان «برنامه ای» خدمات نمی دهد. «برنامه ای» ها از  عیدی مصوب کارمندان ، وام های اعطایی سازمانی و هرگونه مزایا محرومند ، استعمار می شوند و سخنی نمی گویند ، آخر تشکیلات حقوقی گسترده ی صدا و سیما ، با وکلایی زبده ، آماده است تا در مقابل هر شکایتی از این کارمندان از خود دفاع کند و صد البته ، هر «برنامه ای» به خوبی می داند که در صورت کوچکترین اعتراض ، «اخراج» ، انتظارش را می کشد. شاید به نظر خوانندگان ، این مطالب کمی، غلو آمیز و غیر قابل باور به نظر برسد ، اما موارد ذکر شده ، تنها گوشه ای از قصه ی پر غصه ی کارمندان «برنامه ای» شاغل در این سازمان است . حسین ، در شبکه اول سیما مشغول به کار است ، 13 سال سابقه کار تمام وقت در این سازمان دارد، همسر او هم کارمند شبکه دوم سیماست ، همسر نیز 9 سال سابقه کار دارد ، آنها در طول این سالهای کار ، با هم ازدواج کرده و فرزندی نیز دارند ، هر دو مدرک کارشناسی دارند ، این زوج تقریبا تمامی ساعتهای روزانه خود را در صدا و سیما مشغول به کارند ، مجموع دریافتی هر دوی آنها به سختی کفاف زندگی را می دهد و تقریبا معادل یک کارمند رسمی این سازمان است ، مجموعه بزرگ درمانی صدا و سیما ، هیچ امکانی را برای تولد پسر حسین در اختیار آنها قرار نداده ، حسین به خبرنگار ما می گوید : «تمام این سالها احساس بردگی داشته ام» و وقتی می پرسم چرا به وزارت کار یا سازمان بازرسی شکایت نمی کنی؟ ، می گوید : «ای بابا! می خواهی از همین یک لقمه نان نیز بیفتم ؟ من زن و بچه دارم ...» محمود در یکی از مهمترین بخشهای خبری صدا وسیما مشغول به کار «دبیری اخبار» اخبار است ،  پس از 9 سال کار و با مدرک کارشناسی ، در دوران میانسالی ، دختری را به عقد خود درآوره ، اما 3 سال است که ازدواج نکرده اند ، می پرسم چرا ؟ محمود می گوید : «بعد از اینهمه سال کار ، صدا و سیما حتی یکی از سالنهای مختلفی را هم که دارد ، برای عروسی در اختیار من قرار نمی دهد ، می گویند برای رسمی هاست، انگار ما آدم نیستیم ، برای پول پیش خانه و هزینه های عروسی نمی توانم وام بگیرم ، نامه برای بانک نمی دهند ، نامه اشتغال نمی دهند و ... » سری به حال تاسف تکان می دهم ، وارد رژی (اتاق فرمان) یکی از شبکه ها می شوم ، از 9 نفر نیروی مشغول به کار ، 6 نفر «برنامه ای» هستند ، می گویند قرار است یک روزی در طرحی که معروف به «ساماندهی» است ، سر و سامان یابند ، و روزی که معلوم نیست چند سال دیگر باشد ، تازه با آنها قرارداد یکساله بسته شود.وارد پخش شبکه اول سیما می شوم ، از 45 نیروی مشغول به کار ، 39 نفر «برنامه ای» هستند! 5 نفر رسمی و یک نفر «ساماندهی» شده ، به سراغ او می روم ، تا می فهمد که خبرنگارم، آهی می کشد ، می گوید با 17 سال سابقه کار ، بالاخره و با دوندگیهای زیاد و دستور مستقیم ضرغامی به خاطر اینکه نیروی متخصصی هستم ، در طرح ساماندهی قرار گرفته ام و قراردادی (به طور سالیانه) شده ام ، اما یک روز هم از سابقه ی کارم محسوب نشده ، کد پرسنلیم ، آغاز به کار را در سال 89 نشان می دهد ، حساب کرده ام تازه در 75 سالگی بازنشسته می شوم ، بیمه ما «برنامه ای» های «ساماندهی» شده نیز با کارمندان صدا و سیما فرق دارد و بیمه تامین اجتماعی است! برای پیگیری با دفتر ریاست محترم تماس می گیرم ، می گویند به ما مربوط نمی شود ، با دفتر معاون اداری و مالی تماس بگیرید ، آنجا تماس می گیرم ، می گویند بیخودی شلوغش نکنید ، ما همه را ساماندهی می کنیم ، می گویم کی ؟ می گویند زمان آن مشخص نیست . به سراغ حجت الاسلام موسی قربانی ، عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس می روم ، ابتدا تعجب می کند و در ادامه می گوید : اگر واقعا این جوری باشد که یک دستگاه دولتی، چه صدا وسیما و چه دیگر ارگان های دولتی که نیرویی را بگیرد و بیمه نکند ، قطعا هم خلاف است و هم ظلم به آن کارمند که در این ارگان مشغول به کار است. 

وی تاکید می کند : دستگاها باید بیشتر قانون را رعایت کنند و ظلم به کارمند نکنند.
قول بررسی می دهد ، به او می گویم : دوباره برای پیگیری مراجعه می کنم. به سراغ اعضای کمیسیون اصل 90 ، مقام مسوول در سازمان بازرسی و وزارت کار می روم ، وقت مصاحبه برای هفته بعد می دهند و مسوولان صدا و سیما ، همچنان از پاسخ اجتناب می کنند .  پیشنهادی به 20:30 : به سردبیر محترم 20:30 که بهتر و کاملتر از ما به مسائل فوق الذکر اشراف دارند ، پیشنهاد می کنیم تا لابلای اخبار خود و یا «صرفا جهت اطلاع» که مدعی اند تمام مشکلات کشور را نشان می دهند ، و نیشگون از همه دستگاهها می گیرند ، اشاره ای هم به تراژدی غمباری که در صدا و سیما در جریان است ، داشته باشند ، باور کنید ، راه دوری نمی رود!  لازم به ذکر است که در تحریریه خبر 20:30 هم به مانند دیگر بخشهای خبری و دیگر قسمتهای صدا و سیما ، به جز سردبیر این بخش که نیروی رسمی است ، 4 نفر دیگر «برنامه ای» هستند که البته یک نفر آنها در دست ساماندهی است! البته به این لیست اسامی بسیاری از مجریان و تهیه کنندگان معروف سیما را هم اضافه کنید ، از عمو پورنگ دوست داشتنی بچه ها ، احسان علیخانی ، فرزاد حسنی ، فرزاد جمشیدی تا ... ، همه و همه «برنامه ای» هستند .  پی نوشت : قسمت های بعدی این گزارش و مصاحبه با مسولان مختلف در این خصوص در هفته های آتی منتشر خواهد شد ، و اعتدال بی صبرانه منتظر پاسخگویی مسوولان صدا و سیما ، به گزارش فوق می باشد. 

 



تاريخ : یکشنبه ۸ خرداد ۱۳٩٠ | ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : حسام ساعد | نظرات ()
  • آنکولوژی
  • قالب بلاگ اسکای